สิบกว่าปีมาแล้ว …. พัดลม : : เฮียโน้ต
ฉันมองพัดลมอยู่บนเพดานด้วยความฟุ้งซ่านปวดม่านนัยน์ตา
พัดลมหมุนไปทางซ้ายและขวามองไปมองมาน่าเอ็นดู
ฉันเอานิ้วตีนไปแหย่พัดลมใบพัดกลมๆก็บาดนิ้วตีน
สาดกระจายเลือดสาดกระจายฉันก็โวยวายให้แม่มาดู
แม่ก็ตกใจพอเห็นแผลเท่านั้นอุทานว่าต๊าย .. ตาย! แล้วลูกกู
สำลีอยู่ไหนยาแดงอยู่ไหนเอายาหม่องมาทาถู
ฉันมองพัดลมอยู่บนเพดานด้วยความฟุ้งซ่านที่น้อยกว่าเดิม
แม่ทายาไปให้ความรู้เสริมพอเจ็บก็เริ่มจะเกิดปัญญา
แม่ก็ตกใจพอเห็นแผลเท่านั้นอุทานว่าต๊าย .. ตาย! แล้วลูกกู
สำลีอยู่ไหนยาแดงอยู่ไหนเอายาหม่องมาทาถู
ฉันเอานิ้วมือไปกดเบอร์ 2 แล้วก็นั่งมองไปพัดลมหมุน
ของบางอย่างไม่ต้องสนใจปล่อยๆมันไปตามเรื่องของมัน
ปล่อยๆมันไปตามมันเรื่องของ…มัน………………………….
- -”
